第583页 / 共887页

Saidjah kwam te Batavia aan. Hy verzocht een heer hem in dienst

te nemen, hetgeen die heer terstond deed omdat hy Saidjah niet

verstond. Want te Batavia heeft men gaarne bedienden die nog geen

maleisch spreken en dus nog niet zoo bedorven zyn als anderen die

langer in aanraking waren met europesche beschaving. Saidjah

leerde spoedig maleisch, maar paste braaf op want hy dacht altyd

aan de twee buffels die hy koopen wilde, en aan Adinda. Hy werd

groot en sterk omdat hy alle dagen at, wat te Badoer niet altyd

wezen kon. Hy was bemind in den stal, en zou zeker niet afgewezen

zyn als hy de dochter van den koetsier ten-huwelyk gevraagd had.

Zyn heer zelf hield zooveel van Saidjah, dat deze spoedig werd

verheven tot huisbediende. Men verhoogde zyn loon, en gaf hem

bovendien gedurig geschenken, omdat men zoo byzonder tevreden was

over zyn diensten. Mevrouw had den roman van Sue gelezen die

zooveel kort gerucht maakte, en dacht altyd aan prins Djalma

wanneer ze Saidjah zag.