第427页 / 共887页

Ik begreep er niets van. Want de oorzaken van den stryd over

_Jang di Pertoean_ waren my toen nog onbekend, en 't kon dus niet

in myn gedachten opkomen, evenmin dat myn voorganger willens en

wetens een onschuldige zou veroordeeld hebben tot zoo zware

straf, als dat de generaal een misdadiger zou in bescherming

nemen tegen een rechtvaardig vonnis. Ik ontving den last, Soetan

Salim en den Toeankoe te doen gevangen nemen. Daar de jonge

Toeankoe by de bevolking zeer bemind was, en we slechts weinig

garnizoen in 't fort hadden, verzocht ik den generaal hem op vrye

voeten te mogen laten, hetgeen me werd toegestaan. Doch voor

Soetan Salim, den byzonderen vyand van Jang di Pertoean, was geen

genade. De bevolking was in groote spanning.