Kitap · Os Lusiadas
Sayfa 169 / 368
Yazar: Luis de Camoes
Süre0:00
Hız (WPM)0.0
Doğruluk100.0%
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla. · Backspace devre dışı — yanlış yazsan da devam et.
39 "Não acabava, quando uma figura Se nos mostra no ar, robusta e
válida, De disforme e grandíssima estatura, O rosto carregado, a
barba esquálida, Os olhos encovados, e a postura Medonha e má, e
a cor terrena e pálida, Cheios de terra e crespos os cabelos, A
boca negra, os dentes amarelos.
40 "Tão grande era de membros, que bem posso Certificar-te, que
este era o segundo De Rodes estranhíssimo Colosso, Que um dos
sete milagres foi do mundo: Com um tom de voz nos fala horrendo e
grosso, Que pareceu sair do mar profundo: Arrepiam-se as carnes e
o cabelo A mi e a todos, só de ouvi-lo e vê-lo.
41 "E disse:--"Ó gente ousada, mais que quantas No mundo
cometeram grandes cousas, Tu, que por guerras cruas, tais e
tantas, E por trabalhos vãos nunca repousas, Pois os vedados
términos quebrantas, E navegar meus longos mares ousas, Que eu
tanto tempo há já que guardo e tenho, Nunca arados d'estranho ou
próprio lenho:
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla.
Başlatılmadı