Sayfa 600 / 887

"Als er niet langer vlinders zullen rondfladderen, Als de sterren

niet meer zullen schitteren, Als de melatti niet meer welriekend

zal wezen, Als er niet langer bedroefde harten zyn, Noch wild

gedierte in het woud... Als de zon verkeerd zal loopen, En de

maan vergeten wat oost en west is... Als dan Adinda nog niet

gekomen is, Dan zal een engel met blinkende vleugelen Neerdalen

op aarde, om te zoeken wat daar achterbleef. Dan zal myn lyk hier

liggen onder den ketapan... Myn ziel is bitter bedroefd...

Adinda!"

Nog was er niemand op het pad dat van Badoer leidde naar den

ketapan.

"Dan zal myn lyk door den engel gezien worden. Hy zal het zyn

broederen aanwyzen met den vinger:

"Ziet, daar is een gestorven mensch vergeten, Zyn verstyfde mond

kust een melatti-bloem. Komt, dat wy hem opnemen en ten-hemel

dragen, Hem, die op Adinda gewacht heeft tot hy dood was. Gewis,

hy mag niet daar achterblyven, Wiens hart de kracht had zoo te

beminnen!"