Sayfa 290 / 887

Er leven daar verdoolden, myne geliefden--wanneer zulk een

gruwelyk bestaan den naam van leven dragen mag!--daar vindt men

wezens die beweren dat het voldoende is, vrouw en kind

lieftehebben en van hunnen naaste niet te nemen wat hun niet

behoort, om 's avends gerust het hoofd te kunnen nederleggen

ter-slape! Yst ge niet by dit tafereel? Krimpt uw hart niet

in-een by het bedenken wat het lot wezen zal van al die dwazen,

zoodra de bazuine schallen zal, die de dooden oproept ter

scheiding van rechtvaardigen en onrechtvaardigen? Hoort ge

niet--ja, gy hoort het, want uit de voorgelezen tekstwoorden hebt

gy gezien dat uw God is een machtig God, en een God der gerechte

wrake--ja, gy hoort het gekraak der beenderen en het geknetter

der vlammen in het eeuwig Gehenna waar weeninge is, en

tandengeknars! Daar, daar branden zy, en vergaan niet, want

eeuwig is de straffe! Daar lekt de vlam met nooit voldane tong

aan de gillende slachtoffers van het ongeloof!