Sayfa 174 / 887

Men denke aan den wysgeer die van uit zyn cel aan 't volk tracht

te leeren wat waarheid is, als hy bemerken moet dat zyn stem

overschreeuwd wordt door pietistische huichelary of gewinzoekende

kwakzalvers. Men stelle zich Sokrates voor--niet als hy den

gifbeker ledigt, want ik bedoel hier de ondervinding van 't

gemoed, en niet die welke rechtstreeks door uiterlyke

omstandigheden veroorzaakt wordt--hoe bitter bedroefd zyn ziel

moet geweest zyn, toen hy die 't goede en ware zocht, zich hoorde

noemen "een bederver der jeugd en een verachter der goden."

Of beter nog: men denke aan Jezus, waar hy zoo treurig staart op

Jeruzalem, en zich beklaagt "dat het niet gewild heeft."

Zulk een kreet van smart--voor gifbeker of kruishout--vloeit niet

uit een ongedeerd hart. Daar moet geleden zyn, veel geleden, daar

is ondervonden!