Sayfa 162 / 887

Ik heb van Max Havelaar en zyn vrouw--want dit waren de beide

personen die na den resident met hun kind en de baboe uit den

wagen gekomen waren--nog niets gezegd, en misschien ware het

voldoende, de kenschetsing van hun voorkomen en karakter aan den

loop der gebeurtenissen en des lezers eigen verbeelding

overtelaten. Daar ik evenwel nu eenmaal aan 't beschryven ben,

wil ik u zeggen dat mevrouw Havelaar niet schoon was, dat zy

echter in blik en spraak iets zeer lieftalligs bezat, en door de

gemakkelyke ongedwongenheid van haar manieren het onmiskenbaar

teeken gaf, dat zy in de wereld was geweest, en in de hoogere

klassen der maatschappy te-huis behoorde. Zy had niet dat styve

en onbehagelyke van 't burgerlyk fatsoen dat, om voor

"gedistingeerd" doortegaan, zich en anderen meent te moeten

plagen met gene, en ze hechtte dan ook niet aan veel uiterlyks

wat voor sommige andere vrouwen waarde schynt te hebben. Ook in

haar kleeding was zy een voorbeeld van eenvoudigheid.