Sayfa 387 / 525

Had iemand dat plaatje niet om, dan werd hij streng gestraft,

soms met gevangenschap. In die streken, waar geen goud was, moest

ieder elke 3 maanden 25 pond katoen opbrengen.

Het volk was wanhopend. Kreten van smart hoorde men overal. De

eenvoudige inboorlingen, die in bloemtuinen woonden en zich met

vruchten voedden, waren tot de beklagenswaardigste slavernij

gebracht en tot onrust en moeite veroordeeld, waardoor het leven

een last werd. Aan ontvluchten viel niet te denken, en hoop was

er niet. Hun prettig leven op het eiland was uit. De nacht van de

wanhoop daalde op Hispaniola neer, en niet voor men in het stille

graf rustte, kon men uit dien nacht komen. De wereldgeschiedenis

is vol treurspelen, maar waar zullen we akeliger lot vinden dan

dat van de bewoners van de West-Indische eilanden?