Sayfa 340 / 525

Columbus vroeg maar altijd om goud; doch men vond niets, en

hoorde er zelfs niet van. Om al die teleurstellingen keerde hij

naar wat hij het vasteland van Cuba noemde terug. Maar of 't een

eiland was of niet bleef nog onzeker, en daarvan wilde hij

zekerheid hebben. Er kwam een Indiaansche jongeling aan boord,

die Columbus smeekte, hem mee naar Spanje te nemen. Misschien

werd hij door nieuwsgierigheid gedreven, om de oorden te zien,

van waar de zonderlinge vreemden kwamen. De bloedverwanten van

dezen jongeling smeekten hem op de aandoenlijkste wijze, of hij

zijn plan wilde laten varen. Maar hij bleef er bij, ofschoon de

jonge teergevoelige man tranen stortte, toen hij zijn familie

verliet. Na bekomen verlof om mee te gaan, verborg hij zich in

een hoek van 't schip, om geen getuige van de smart der zijnen te

wezen. 't Is jammer, dat we naderhand niets meer van hem

vernemen.