Sayfa 291 / 525

Men kon geen woorden genoeg vinden, om de schoonheid en de

vruchtbaarheid van het eiland Hispaniola te beschrijven. De lucht

was helder, het klimaat heerlijk, de bergen prachtig, het

landschap onbeschrijfelijk schoon, de grond vruchtbaar, de

vruchten smakelijk en de bloei eeuwigdurend. Het suikerriet, dat

hij uit Europa had meegebracht, groeide er verbazend welig.

Een kolonie van over de duizend hongerige menschen, gewoon aan

een Europeesche levenswijze, heeft heel wat voedsel noodig. Deze

menschen konden niet alleen van vruchten leven, en daarom

verminderde de voorraad hard. Er ging een lange tijd mee heen

voor men tuinen en velden bezaaid had en de oogsttijd aanbrak.

Daar de veestapel noodzakelijk vergroot moest worden, kon men er

niets van afnemen. Vele kolonisten waren ziek, en de

geneesmiddelen verbruikt. De heeren konden niet werken. Er was

behoefte aan meer werkkracht, om de mijnen te ontginnen en het

erts te smelten. Veel paarden waren reeds gestorven, en men had

er veel meer noodig voor openbare werken en krijgsdienst. Daarom

was het allernoodzakelijkst, dat men hem grooten toevoer zond.