Sayfa 142 / 525

De admiraal vertrouwde, dat de berichten van haar bij de

inboorlingen niet dan een welwillend gevoel zouden opwekken, en

zond daarom den volgenden morgen negen goed gewapende mannen uit,

met een Cubaanschen tolk er bij, om het spoor door de weelderige

wildernis te volgen naar het dorp, waar het meisje woonde. Op een

afstand van twaalf mijlen troffen zij een aantal vrij groote

hutten aan, schilderachtig aan de oevers van een schoone rivier

gelegen. De afgezondenen telden omstreeks duizend woningen, maar

zagen niet een dorpeling. Klaarblijkelijk zag men in dat meisje

een middel, dat listige en booze lieden gebruikten, om de

inboorlingen te lokken en in hun macht te krijgen. De Cubaansche

tolk zette de vluchtelingen na. Toen zij hem alleen zagen

aankomen, gingen zij naar hem toe. Het scheen, dat op alle

eilanden dezelfde taal gesproken werd.