Sayfa 10 / 22

Sabah olmuştu. Kapının aralıklarında bembeyaz ziya çizgileri

parlıyordu. O hiç böyle dalıp kalmaz, güneş doğmadan uyanırdı.

Doğruldu. Musandıradan atladı. Ayakkabılarını bulmadan yürüdü.

Hızla sürmeyi çekti. Birdenbire açılan kapının, dükkanı dolduran

aydınlığı içinde, palabıyıklı, yüksek kavuklu dizdarbaşıyı gördü.

Arkasında keçe külahlı, çifte hançerli genç yamakları da

duruyorlardı. "Ne var?" gibi yüzlerine baktı. Dizdarbaşı: - Ali

Usta, dükkanı arayacağız! dedi. Koca Ali şaşkınlıkla sordu: -

Niçin?... - Bu gece Budak Bey'in mandırasında hırsızlık olmuş. -

Ee, bana ne?... - Onun için işte dükkanı arayacağız. - O

hırsızlıktan bana ne? - Hırsızlar, çaldıkları bir kuzuyu köprünün

altında kesmişler. Meşin keselerin içindeki paraları alarak bir

tanesini oraya bırakmışlar. - Bana ne?... - O keselerden bir

tanesini de bu sabah senin dükkanın önünde bulduk. Sonra... Şu

eşiğe bak. Kan lekeleri var! Koca Ali, kamaşan gözleriyle

kapısının temiz eşiğine baktı.