Sayfa 561 / 887

Saidjah, die toen omstreeks zeven jaar oud was, had met den

nieuwen buffel spoedig vriendschap gesloten. Ik zeg niet zonder

doel: vriendschap, want het is inderdaad treffend te zien hoe de

Javasche kerbo zich hecht aan den kleinen jongen die hem bewaakt

en verzorgt. Het sterke dier buigt gewillig den zwaren kop rechts

of links of omlaag naar den vingerdruk van 't kind, dat hy kent,

dat hy verstaat, waarmede hy is opgegroeid.

Zulke vriendschap dan had ook de kleine Saidjah spoedig weten

inteboezemen aan den nieuwen gast, en Saidjah's aanmoedigende

kinderstem scheen meer kracht nog te geven aan de krachtvolle

schoften van 't sterke dier, als het den zwaren kleigrond

opscheurde en zyn weg teekende in diepe scherpe voren. De buffel

keerde gewillig om als hy aan 't eind was van den akker, en

verloor geen duimbreed gronds by het terugploegen van de nieuwe

voor, die altyd naast de oude lag als ware de sawah een tuingrond

geweest, geharkt door een reus.