Sayfa 275 / 525

De wacht op het dek hoorde het, en maakte gerucht. Dadelijk werd

er een boot bemand, en men zette haar na. Op het strand was een

vuurtje ontstoken, dat haar zeker tot baken dienen moest. De

vrouwen zwommen als eenden, en werden niet ingehaald voor zij aan

land waren. Vier echter werden op het strand gegrepen. De

overigen, en ook Catalina, ontsnapten. Toen het dag werd, bevond

men, dat Guacanagari met al zijn volgelingen vertrokken was. Dit

vermeerderde den argwaan van vele Spanjaarden, dat hij een

verrader was geweest. Maar hij kon ook niet blind zijn geweest

voor de kwade blikken, die hij daags te voren van de Spanjaarden

had opgevangen. Enkelen hadden op zijn gevangenneming

aangedrongen, opdat hij hun gijzelaar mocht worden. Stellig

handelde hij heel verstandig, door zich zelf niet langer in hun

macht te stellen.