Sayfa 269 / 525

Guacanagari lag in zijn hangmat. Zichtbaar werd hij getroffen

door het weerzien van zijn ouden vriend, en hij weende, toen hij

het lot van de Spanjaarden verhaalde. Aan de oprechtheid van zijn

vriendschap en de waarheid van zijn verhaal twijfelde de admiraal

geenszins, maar de Spanjaarden zagen over het algemeen het

opperhoofd wantrouwend aan. Het bleek in ieder geval duidelijk,

dat hij verontwaardigd was over de afgrijselijke daden, die de

Spanjaarden hadden bedreven, en volstrekt niet verlangde, dat zij

zich in zijn gebied vestigden. Het onderhoud was

vriendschappelijk, en ook werden er geschenken gewisseld. De

geschenken in goud, die zij van het opperhoofd ontvingen, waren

naar Europeesche schatting honderdmaal meer waard dan de

sieraden, die hij wederkeerig van Columbus kreeg; maar 't is ook

waar, dat deze naar het gevoelen van de wilden, die van hen in

waarde overtroffen.