Страница 6 из 887

Ik zeg: waarheid en gezond verstand, en hier blyf ik by. Voor de

Schrift maak ik natuurlyk een uitzondering. De fout begint al van

Van Alphen af, en wel terstond by den eersten regel over die

"_lieve wichtjes_." Wat drommel kon dien ouden heer bewegen, zich

uittegeven voor een aanbidder van myn zusje Truitje die zeere

oogen had, of van myn broer Gerrit die altyd met zyn neus

speelde? En toch, hy zegt: "dat hy die versjes zong, door liefde

gedrongen." Ik dacht dikwyls als kind: "man, ik wilde u graag

eens ontmoeten, en als ge my de marmerknikkers weigerde, die ik u

vragen zou, of myn naam voluit in banket--ik heet Batavus--dan

houd ik u voor een leugenaar. Maar ik heb Van Alphen nooit

gezien. Hy was al dood, geloof ik, toen hy ons vertelde dat myn

vader myn beste vrind was--ik hield meer van Pauweltje Winser,

die naast ons woonde in de Batavierstraat--en dat myn kleine hond

zoo dankbaar was. We hielden geen honden, omdat ze zoo onzindelyk

zyn.