Страница 343 из 525

Men verzekerde Columbus opnieuw, dat dit eiland aan de westzijde

geen grenzen had. De wind was zeer gunstig, en daar de admiraal

zeer gaarne spoedig in de beschaafde rijken van Azie wilde komen,

werd de tocht voortgezet. Een watervlakte, waarin geen enkel

eiland lag en die wel 100 mijlen lang was, strekte zich voor hen

uit. Rechts lag de met bosch bedekte kust van Cuba, en links zag

men de wijde, opene zee. Het was prachtig weer, en de vloot bleef

zoo dicht bij de kust, dat de inboorlingen in troepen naar het

strand liepen en sommigen zwemmend, anderen in kano's naar de

schepen gingen. De zachte nachtwind bracht het gezang en de wilde

muziek van de inlanders naar de schepelingen over. Men vermoedde,

dat de wilden op die manier de komst van de hemelsche bezoekers

vierden.