Страница 382 из 887

Toen ging er een licht voor my op. Ja, ik had hem gekontrarieerd,

maar in 't naif denkbeeld dat hy me daarom achten zou! Ik had hem

gekontrarieerd, maar by zyn vertrek had niets me doen gissen dat

hy daarover verstoord was! Dom genoeg had ik de gunstige

overplaatsing naar Padang, aangenomen als een bewys dat hy myn

"kontrarieeren" schoon gevonden had. Ge zult zien, hoe weinig ik

hem toen kende.

Maar zoodra ik vernam dat dit de oorzaak was van de scherpte

waarmee men myn geldelyke administratie beoordeeld had, was ik in

vrede met myzelf. Ik beantwoordde punt voor punt zoo goed ik kon,

en eindigde myn brief--ik bezit daarvan nog de minuut--met de

woorden: