Страница 215 из 525

"Men kon hem dadelijk herkennen," schrijft Las Casas, "want zijn

gestalte was lang en majestueus, zijn houding deftig en zijne

gelaatstrekken waren vol uitdrukking. Zijn lange, grijze haren

maakten zijn verschijning nog eerwaardiger. Een glimlach speelde

om zijn mond, en verried, dat hij voor de hulde, die men hem

bewees, niet ongevoelig was."

Toen Columbus de vorsten naderde, stonden zij uit eerbied op, en

verzochten hem naast hen plaats te nemen. Deze eer ontvingen

alleen personen van den hoogsten rang. Overeenkomstig de

hofgebruiken, knielde Columbus neer, en wilde hun handen kussen.

Na eenige aarzeling stonden ze dit toe. Nadat hij was gaan

zitten, deed de admiraal aan het koninklijk echtpaar en het

talrijk gehoor, een verhaal van de merkwaardige gebeurtenissen op

zijn reis. Hij liet de vogels van het land zien, met hun zeldzaam

prachtige veeren; enkelen leefden, anderen waren opgezet.

Stofgoud, gouden snuisterijen en sieraden, en vooral de gouden

kroontjes, die door de wilden zoo kunstig mogelijk waren bewerkt,

trokken de aandacht van vorsten en edelen, allen evenzeer

hongerend en dorstend naar goud.