22페이지 중 13페이지

Koca Ali, bu kararı duyunca ömründe ilk defa olarak sarardı.

Dudaklarını ısırdı. Karara rızadan başka çare yoktu...

Sendeleyerek ayağa kalktı. Hakime dik bir sesle: - Kolumu

bırakın, kafamı kesin! Diye rica etti. bu ömründe ilk ricasıydı.

Fakat ihtiyar hakim çok adildi: - Hayır oğlum, dedi, sen adam

öldürmedin. Eğer çobanı öldürseydin, o vakit kafan giderdi. Ceza

kabahate göredir. Sen yalnız hırsızlık ettin. Kolun kopacak. Hak

böyle istiyor. Şeriatin kestiği yer acımaz.. - ... ...

Koca Ali'nin kolu kafasından çok kıymetliydi. Çeliğe "çifte su"yu

bu iki kol sayesinde veriyor, bu iki el sayesinde serhadlerde

dövüşen binlerce gaazîlere çelik kalkanları kıran, ağır

zırhları yırtan, demir tolgaları ikiye biçen tüy gibi hafif

kılıçlar yetiştiriyor, yok pahasına, pîr aşkına

çalışıyordu.