887페이지 중 603페이지

En de vrouwen van Badoer kwamen uit hare huizen, en zagen met

deernis den armen Saidjah daar staan, want zy herkenden hem, en

begrepen dat hy Adinda's huis zocht, en wisten dat er geen huis

van Adinda was in het dorp Badoer.

Want, toen het distriktshoofd van Parang-Koedjan den buffel van

Adinda's vader had weggenomen ...

Ik heb u gezegd, lezer, dat myn verhaal eentonig is.

... toen was Adinda's moeder gestorven van verdriet. En haar

jongste zusje was gestorven omdat het geen moeder had die 't

zoogde. En Adinda's vader, die vreesde voor de straf als hy zyn

landrenten niet betaalde ...

Ik weet het wel, ik weet het wel, dat myn verhaal eentonig is!