887페이지 중 303페이지

Da liegt ein rothbluhender Garten Im stillen mondesschein; Die

Lotosblumen erwarten Ihr trautes Schwesterlein; Die Veilchen

kichern und kosen, Und schau'n nach den Sternen empor; Heimlich

erzahlen die Rosen Sich duftende Marchen in 's Ohr.

Wat wou je in dien tuin by maneschyn met Marie uitvoeren, Stern?

Is dat zedelyk, is dat braaf, is dat fatsoenlyk? Wil je dat ik

beschaamd moet staan, evenals Busselinck & Waterman, met wie geen

fatsoenlyk handelshuis iets te doen wil hebben, omdat hun dochter

weggeloopen is, en omdat het knoeiers zyn? Wat zou ik moeten

antwoorden, als men my op de beurs vroeg, waarom myn dochter zoo

lang in dien rooien tuin is gebleven? Want dit begryp je toch,

dat niemand me gelooven zou, als ik zei dat zy daar wezen moest

om een bezoek te brengen aan de lotusbloemen die, zooals je zegt,

haar al lang gewacht hebben. Even zoo zou ieder verstandig mensch

my uitlachen, als ik gek genoeg was om te zeggen: Marie is daar

in dien rooien tuin waarom rood, en niet geel of paars?--om te

luisteren naar 't snappen en giechelen van de viooltjes, of naar

de sprookjes die de rozen elkaar heimelyk in 't oor blazen.