Pagina 372 di 887

--Hy strafte me vreeselyk! Wanneer hy my voor die zaken had laten

terechtstaan als schuldig aan oneerbiedigheid jegens den

Gouverneur van Sumatra's Westkust, hetgeen in die dagen met een

beetje goeden wil had kunnen worden uitgelegd als "_pooging, tot

ondermyning van 't nederlandsch gezag, en aanhitsing, tot

opstand" of aan "diefstal op den publieken weg_" zou hy getoond

hebben een goedhartig mensch te zyn. Maar neen, hy strafte me

beter ... akelig! Aan den man die op de kalkoenen passen moest,

liet hy gelasten voortaan een anderen weg te kiezen. En myn

puntdicht ... ach, dat is nog erger zeide niets, en deed niets!

Ziet ge, dit was wreed! Hy gunde me niet het minste

martelaars-air, ik werd niet belangwekkend door vervolging, en

mocht niet ongelukkig wezen door verregaande geestigheid! O,

Duclari ... o, Verbrugge ...'t was om eens-voor-al te walgen van

puntdichten en kalkoenen! Zo weinig aanmoediging dooft de vlam

van 't genie uit tot de laatste vonk ...