पृष्ठ 15 / 22

Sipâhîler kendilerine pek ucuz kılıç döven bu adamı

kurtarmaya sözleştiler. Şehrin en büyük zengini Hacı Mehmed'e

müracaat ettiler; bu adam Karun kadar mal sahibi olduğu halde son

derece hasisti. Hala şehrin pazar yerinde küçük bir dükkanda

kasaplık yapıyordu. Düşündü, taşındı; nazlandı. Suratını ekşitti.

Başını salladı. Ama sipâhîlerle hoş geçinmek lazımdı.

- Madem ki siz istiyorsunuz, dedi, ben de önün kolu için diyet

veririm. Ama bir şartla... - Ne gibi? diye sordular. - Varın

kendisine söyleyin. Eğer ben ölünceye kadar bana bedava

hizmetçilik, çıraklık etmeye razı olursa... - Pekala, pekala...

...Sipâhîler, Ağa kapısına koştular. Hacı Kasap'ın

teklifini Koca Ali'ye söylediler. O, evvela "kasaplık

bilmediğini" ortaya sürdü. Kabul etmek istemiyordu. Sipahiler

"Adam sen de! Kasaplık iş mi? O kadar harp gördün. Kılıç

salladın. Bağlı koyunu yer yatırıp kesemez misin?" diye ısrar

ettiler.