पृष्ठ 578 / 887

Daarom liep hy door, al ging hy minder snel-dan den eersten dag.

Hy had de melatti in de hand, en drukte die dikwyls tegen zyn

borst. Hy was veel ouder geworden sedert drie dagen, en begreep

niet meer hoe hy vroeger zoo kalm geleefd had, daar toch Adinda

zoo naby hem was en hy haar zien kon telkens en zoo lang hy

wilde. Want nu zou hy niet kalm wezen als hy verwachten kon dat

ze straks voor hem staan zou. En ook begreep hy niet dat hy na 't

afscheid niet nogeens was teruggekeerd om haar nog eenmaal

aantezien. Ook kwam hem voor den geest hoe hy nog kort geleden

met haar getwist had over de koord die ze spon voor den lalayang

van haar broertjes, en die gebroken was omdat er, naar hy meende,

een fout was in haar spinsel, waardoor een weddingschap was

verloren gegaan tegen de kinderen uit Tjipoeroet. "Hoe was 't

mogelyk, dacht hy, hierover boos te worden op Adinda?