पृष्ठ 135 / 887

Neen, neen, gemakkelyk is die plicht niet! Dit blykt reeds

hieruit, dat de neiging der inlandsche Hoofden om de grens van 't

geoorloofd beschikken over arbeid en eigendom hunner

onderhoorigen te overschryden, overal volmondig erkend wordt ...

dat alle adsistent-residenten den eed doen die misdadige

hebbelykheid te-keer te gaan, en ... dat toch slechts zeer zelden

een Regent wordt aangeklaagd wegens willekeur of misbruik van

gezag.

Er schynt dus wel een byna-onoverkomelyke moeielykheid te

bestaan, om gevolg te geven aan den eed: "_de inlandsche

bevolking te beschermen tegen uitzuiging, en knevelary_."

ZESDE HOOFDSTUK