Page 322 sur 887

--Ik wil 't wel gelooven, maar bepaald zeker kan ik 't waarlyk

niet zeggen, omdat ik nooit te Fotheringhay door een gat in den

muur heb gezien.

--Goed, goed! Ik ook niet. Maar nu neem ik een schildery die 't

onthoofden van Maria Stuart voorstelt. Laat ons aannemen dat de

voorstelling volmaakt is. Daar hangt ze, in vergulden lyst, aan

een rood koord als je verkiest ... ik weet wat je zeggen wilt,

goed! Neen, neen, ge ziet die lyst niet, ge vergeet zelfs dat ge

uw rotting hebt afgegeven aan den ingang van de schilderzaal ...

ge vergeet uw naam, uw kind, het nieuw-model politiemuts, en dus

alles, om niet te zien een schildery, maar om werkelyk daarop

Maria Stuart te aanschouwen: geheel juist als te Fotheringhay. De

beul staat er volkomen zoo als hy werkelyk moet gestaan hebben,

ja, ik wil zoover gaan dat je den arm uitstrekt om den slag

afteweren! Zoo ver dat je roept: "laat die vrouw leven, misschien

betert zy zich!" je ziet, ik geef je beau jeu wat de uitvoering

van 't schilderstuk aangaat ...