Page 140 sur 887

Dit nu moge onaangenaam schynen voor wie niet gewoon is aan den

omgang met javaansche grooten, 't is niet moeielyk alle

onderwerpen van gesprek die aanstoot geven kunnen, te vermyden,

vooral daar zy van hun kant nooit op bruske wyze aan den loop van

't onderhoud een andere richting geven zullen, omdat dit naar

oostersche begrippen in-stryd wezen zou met den goeden toon. Wie

dus oorzaak heeft het aanroeren van een bepaald punt te vermyden,

behoeft slechts over onbeduidende zaken te spreken, en hy kan

verzekerd zyn dat een javaansch hoofd hem niet, door een

onbegeerde wending in 't gesprek, zal voeren op een terrein dat

hy liever niet betrad.

Over de beste wijze van omgang met die hoofden, bestaan overigens

verschillende meeningen. Het komt my voor dat eenvoudige

oprechtheid, zonder streven naar diplomatische voorzichtigheid,

de voorkeur verdient.[22]

Hoe dit zy, Verbrugge begon met een banale opmerking over 't weer

en den regen.

--Ja, mynheer de kontroleur, het is westmoesson.