Page 392 sur 525

Columbus gedroeg zich onder deze rampspoeden zoo waardig, zoo

hoffelijk, en met zulk een verheven gevoel van eigenwaarde, dat

zijn zwakke vijand er door in verlegenheid werd gebracht. Het

verdient vermelding, dat men aan het Spaansche hof geen

beschuldiging tegen hem inbracht van onderdrukking der Indianen.

Wel zeide men, dat Columbus de monarchen bedrogen had door van

landen, waar de grootste armoede heerschte, de buitensporigste

verhalen van rijkdom op te disschen; dat hij den Spaanschen

kolonisten bovenmatigen arbeid had opgelegd, en dat hij de

Spaansche edellieden met smaadheid overlaadde. Deze

beschuldigingen tegen hem waren zonder twijfel opmerkelijk. Van

de eenige groote misdaad, die Columbus werkelijk veroordeelt, dat

hij nl. uit gouddorst een millioen menschen in onuitsprekelijke

ellende stortte, spraken zij niet eens. Met de wilden zelf hadden

zij geen medelijden.