Page 409 sur 887

Wel zou ze--geen hollandsch verstaande--niet "gedeerd" worden

door de vertellingen van Max, zooals Tine 't genoemd had, maar zy

begreep dat er meer noodig was dan de familie Slotering niet te

deren, en de schrale keuken in-verband met de voorgenomen

zuinigheid deden haar werkelyk 't voornemen van mevrouw Slotering

zeer verstandig vinden. Of nu overigens, wanneer de

omstandigheden anders waren geweest, de omgang met iemand die

slechts een taal sprak, waarin niets gedrukt is dat den geest

beschaaft, geleid zou hebben tot wederzydsch genoegen, blyft

twyfelachtig. Tine zou haar zoo goed mogelijk gezelschap

gehouden, en veel met haar gesproken hebben over keukenzaken,

over sambal-sambal[106] over 't inmaken van ketimon--zonder

Liebig, o goden!--maar zoo-iets blyft toch altyd een opoffering,

en men vond het dus zeer goed dat de zaken door mevrouw

Sloterings vrywillige afzondering geschikt waren op een wyze die

aan beide partyen volkomen vryheid liet.