Page 145 sur 525

Verrukt over de schoonheid van het land, dat zij doorgetrokken

waren, en over de gastvrijheid der inwoners, keerden de

Spanjaarden naar hun schepen terug. Maar goud, helaas! was er

niet. Het is duidelijk, dat Columbus en zijn volgelingen op dien

tijd in een gemoedstoestand verkeerden, die hun de andere zijde

van de schilderij niet deed zien. Men kan werkelijk een schoonen

zomermorgen schilderen en vergeten, dat de koude en donkere

Novemberdagen volgen, waarop stormen loeien, die hemel en aarde

schijnen te zullen doen vergaan. In een aan Louis de St. Angel

gerichten brief, schrijft Columbus: