Pagina 321 de 887

--Wel, dat is toch zeer eenvoudig! Ge zaagt daar een vrouw,

gekleed in 't zwart, die geknield lag voor een blok. En ze boog

het hoofd, en blank als zilver was de hals die afstak by 't zwart

fluweel. En daar stond een man met een groot zwaard, en hy hield

het hoog, en zyn blik staarde op dien blanken hals, en hy zocht

den boog dien zyn zwaard beschryven zou, om daar ... daar,

tusschen die wervels heen, te worden doorgedreven met juistheid

en kracht ... en toen viel je, Duclari. je viel omdat je dat

alles zag, en daarom riep je: o god! Volstrekt niet omdat er maar

drie pooten aan je stoel waren. En lang nadat je uit Fotheringhay

werd verlost--op voorspraak van je neef, denk ik, of omdat het de

menschen verveelde je daar langer onverplicht den kost te geven,

als een kanarievogeltje--lang daarna, ja, tot heden toe, droom je

wakend van die vrouw, en in je slaap zelfs schrik je op, en valt

met zwaren schok neer op je legerstede, omdat je den arm wilt

grypen van den beul. Is dit niet waar?