Pagina 131 de 525

Hij bleef langs de kusten van Cuba kruisen en had, oostwaarts

zeilende, de schoonste vergezichten, die telkens kreten van

verrukking deden slaken. In zijn reisbeschrijving komen ook

uitdrukkingen voor, die van verrukking getuigen over den helderen

hemel, den gezonden dampkring midden in den winter, de

kristalheldere rivieren, de havens, die zoowel het landschap

verfraaiden, als een groote veiligheid aanboden; de vruchten, de

bloemen, het gezang der vogels, de vriendelijkheid van de mannen

en de beminlijkheid van de vrouwen. In een van de havens, die hij

Puerto Santo noemde, schreef hij in een brief aan de koningin: