Page 373 of 525

In de kapel van Isabella hing een klok, en als die voor den

kerkdienst geluid werd, wat natuurlijk dagelijks geschiedde, dan

klonken de tonen heinde en ver over bergen en dalen, tot geen

geringe verbazing van de inlanders. De Spanjaarden bezaten niets,

wat zulk een diepen indruk maakte als die klok. Caonabo zwierf

menigmaal in den omtrek van de kolonie rond, om naar die

wondervolle tonen te luisteren. Nu vertelde Ojeda aan Caonabo,

dat Columbus, om een bewijs te geven, hoezeer hij in oprechtheid

zijn vriendschap zocht, hem die klok ten geschenke wilde

aanbieden. Hij zou hem wel helpen haar in zijn paleis op te

hangen. Deze verleiding was te groot, en het opperhoofd stemde er

in toe met den verraderlijken Spanjaard mee te gaan naar

Isabella.