Page 221 of 887

Doch alweer was 't eigenaardig dat hy die zoo nauwkeurig en

scherp het recht van een ander--hoe diep ook begraven onder

stoffige akten en dikwebbige chicanes--zou hebben nagespoord en

verdedigd, dat hy hier waar zyn eigen belang in 't spel was, met

slordigheid het oogenblik verwaarloosde, waarin misschien de zaak

had moeten worden aangevat. Hy scheen iets als schaamte te

gevoelen omdat het hier zyn eigen voordeel gold, en ik geloof

zeker wanneer "zyn Tine" gehuwd ware geweest met een ander, met

iemand die zich tot hem had gewend met het verzoek de spinrag te

verbreken waarin haar voorouderlyk fortuin was blyven hangen, dat

hy geslaagd zou zyn "de interessante wees" in 't bezit te stellen

van het vermogen dat haar behoorde. Maar nu was die interessante

wees zyn vrouw, haar vermogen was het zyne, hy vond er dus iets

koopmansachtigs in, iets derogeerends, in haar naam te vragen:

"zyt ge my niet nog iets schuldig?"