Seite 312 von 887

--'t Was ook haar naam niet. We noemden haar zoo, in 1843, omdat

haar oogen zoo schitterden. Ze zal wel getrouwd zyn ...'t is al

zoo lang geleden! Nooit heb ik zoo-iets gezien ... ja toch, te

Arles ... daar moet je eens heen gaan! Dat is 't schoonste wat ik

gevonden heb op al myn reizen. Er bestaat niets, dunkt me, wat je

zoo klaar de schoonheid in 't afgetrokkene voorstelt, als

zichtbaar beeld van het ware, van 't onstoffelyk-reine, als een

schoone vrouw. Gelooft me, gaat eens naar Arles en Nimes ...

Duclari, Verbrugge en--ik moet het erkennen!--ook Tine, konden

een luiden lach niet onderdrukken by de gedachte zoo op-eens uit

den westhoek van Java overtestappen naar Arles of Nimes in 't

zuiden van Frankryk. Havelaar, waarschynlyk in zyn verbeelding op

den toren staande, die door de Saracenen gebouwd is op den omgang

van de arena te Arles, had zich eenigszins intespannen, voor hy

de oorzaak van dien lach begreep, en toen ging hy voort: