Seite 192 von 525

In deze angstvolle uren schreef Columbus op perkament een kort

verhaal van zijn ontdekking. Het werd zorgvuldig ingepakt,

verzegeld en aan den koning en de koningin geadresseerd. Bovenop

stond de belofte geschreven, dat hij f 5000 bekomen zou, die het

pakje ongeopend aan hun Majesteiten overhandigde. Het geheel werd

in een wassen omslag gewikkeld en in een koek van was gestoken.

Die werd nog weer in een sterke, waterdichte doos gedaan en in de

onstuimige zee geworpen. Of zij ooit gevonden werd is niet

bekend. [1]

Langzamerhand bedaarde de storm. De lucht in het Westen helderde

op, en dit was een teeken, dat de storm voorbij was. Des nachts

schenen de sterren weer in al haar glans. Ofschoon de golven nog

zeer ontstuimig bleven, kwam de zon des morgens aan een

wolkeloozen hemel op, en deed een voordeelige wind de zeilen weer

zwellen. Juist toen de zon opkwam, werd de vreugdevolle kreet:

land! gehoord.