Seite 317 von 887

--Dat vind ik ook. Maar zy geeft het toch als schoon, en als

climax op al 't vorige, waarin werkelyk veel schoons kan geweest

zyn. Ze geeft het als de pointe van 't epigram, als 't aux armes!

van de marseillaise die zy zong met haar voeten, als 't ruischen

van de wilgen op het graf der zoo-even besprongene liefde. O,

misselyk! En dat ook de toeschouwers, die gewoonlyk--zooals wy

allen, meer of min--hun smaak gronden op gewoonte en navolging,

dat oogenblik beschouwen als het treffendste, blykt hieruit dat

men juist dan uitberst in toejuiching, alsof men wilde te kennen

geven: al het vorige was ook wel heel mooi, maar nu kan ik 't

waarachtig niet langer uithouden van bewondering!" je zei dat die

slot-pose volstrekt leelyk was--ik ook! doch vanwaar komt dit?

Het is omdat de beweging ophield, en daarmee de geschiedenis die

de danseres verhaalde. Geloof me, stilstand is de dood!