Seite 180 von 525

Columbus had ook verstaan, dat er zich in de wateren daar

meerminnen ophielden, en hij zag er werkelijk eenigen. Het zijn

misschien zeekalveren geweest. De koppen hadden eenige

overeenkomst met het hoofd van een mensch. Columbus ontving zijn

gast met groote vriendelijkheid, in de hoop daardoor een

aangenaam verkeer met den volksstam te bewerken. Maar het bleek,

dat de moedige wilde aan boord gekomen was als verspieder, want,

nadat men hem rijkelijk van geschenken voorzien en met een boot

aan wal gebracht had, begon hij te schreeuwen; dadelijk kwamen er

vele wilden uit een hinderlaag te voorschijn en sloten zich bij

hem aan. Zij deden hun best, om het scheepsvolk gevangen te

nemen. Er ontstond een geduchte strijd. De Spanjaarden waren veel

beter gewapend dan zij, en nadat de Europeanen twee gewond

hadden, kozen de anderen het hazenpad. Dit was het eerste gevecht

tusschen Europeers en de Indianen der Nieuwe Wereld, en, och, of

het tevens het laatste mocht geweest zijn!