صفحة 597 من 887

Saidjah zag een badjing die met dartele vlugheid

heen-en-weersprong tegen den stam van een klappa-boom. Het

diertje--de ergernis van den eigenaar des booms, maar lief toch

in gedaante en beweging--klauterde onvermoeid op-en-neder.

Saidjah zag het, en dwong zich er naar te blyven zien, wyl dit

aan zyn gedachten rust gaf van den zwaren arbeid dien ze

verrichtten sedert het opgaan der zon ... rust na 't afmattend

wachten. Welhaast uitten zich zyn indrukken in woorden, en hy

zong wat er omging in zyn ziel. Het ware my liever u zyn lied te

kunnen voorlezen in 't maleisch, dat italiaansch van het

Oosten[145] doch ziehier de vertaling:

"Zie hoe de badjing zyn levensonderhoud zoekt Op den klappa-boom.

Hy stygt, daalt, dartelt links en rechts, Hy draait om den boom,

springt, valt, klimt, en valt weder: Hy heeft geen vleugels, en

is toch zoo vlug als een vogel.