صفحة 273 من 887

Neen, zeg ik, hy is er nog niet. Straks zal hy op springen, in

vervoering iets omhelzen, zyn vrouw misschien.

Maar ge leest verder. Het "mooie hoofdstuk" moet voorby wezen,

dunkt me. Ge zyt in 't minst niet opgesprongen, hebt niets

omhelsd.

En al dunner wordt de bundel bladen onder uw rechterduim, en al

schraler wordt myn hoop op die omhelzing ... ja, waarachtig, ik

had zelfs staat-gemaakt op een traan!

En ge hebt den roman uitgelezen tot "waar ze elkaar krygen" toe,

en ge zegt--een andere vorm, van welsprekendheid in den

echtestaat--geeuwend:

--Zoo ... zoo! 't Is een boek dat ... hm! Och, ze schryven zoo

veel tegenwoordig!