صفحة 137 من 887

Hy zat in 't midden van de pendoppo by de tafel die met een wit

kleed bedekt, en met spyzen beladen was. Wel eenigszins

ongeduldig vroeg hy van-tyd tot-tyd, met de woorden der zuster

van mevrouw Blauwbaard, aan den mandoor-oppasser, dat is het

hoofd van de policie- en bureaudienaren der adsistent-residentie,

of er niets in aantocht was? Dan stond hy eens op, beproefde

vergeefs zyn sporen te doen kletteren op den gestampten kleivloer

van de pendoppo, stak voor de twintigste maal zyn sigaar aan, en

ging, als te-leurgesteld, weer zitten. Hy sprak weinig.