صفحة 486 من 525

"Ik sleepte mijn kano toen op een mooi plekje aan de kust, en

omdat de wilden spoedig met vele eetwaren naar mij toe kwamen,

bleef ik er twee dagen, om uit te rusten. Ik nam van die plaats

zes Indianen mee, en liet er de meegebrachten achter. Van de stad

St. Domingo, waar de goeverneur woonde, was ik nu nog 390 mijlen

verwijderd. Ik hield altijd maar de kust, en had zoo 240 mijlen,

niet zonder groote moeite en veel gevaar, afgelegd, toen ik in de

provincie Azoa aankwam, die nog 72 mijlen van St. Domingo afligt.

Hier vernam ik, dat de goeverneur bezig was de provincie Xaragua

te veroveren, die 150 mijlen verwijderd was van de plek, waar ik

mij bevond. Toen ik dit hoorde, verliet ik mijn kano, en begaf

mij op weg naar Xaragua. Daar trof ik den Goeverneur aan; hij

hield mij zeven maanden bij zich en in dien tijd werden op zijn

bevel 84 opperhoofden en bovendien nog de voornaamste dame van

het eiland, Nacaona genaamd, wie allen gehoorzaamden en dienden,

verbrand of opgehangen."