صفحة 17 من 22

Hacı Kasap, kesilecek kolun diyetini hakime saydığı gün, Koca

Ali'yi arkasına taktı. Dükkana getirdi. Bu adam gayet titiz,

gayet huysuz, gayet berbat bir ihtiyardı. Hiç durmadan dırdır

söylenirdi. Hasisliğinden şimdiye kadar bir hizmetçi, bir çırak

tutamamıştı. Koca Ali'yi eline geçirince hemen dükkanının

köşesinde bir set yerleştirdi. Üstüne bir şilte koydu. Geçti,

oraya oturdu. Her şeyi ona yaptırmaya başladı. Ama her şeyi...

Sabah namazından beş saat evvel şehirden iki saat ötedeki

mandırasından o gün satılacak koyunları ona getirtiyor, ona

kestiriyor, ona yüzdürüyor, ona parçalatıyor, ona sattırıyor...

Ta akşam namazına kadar durmadan emirler veriyordu. Zavallıya

verdiği yalnız bulgur çorbasıydı. Bazen kendi artıklarını köpeğe

verir gibi önüne atardı. Geceleri dükkanı baştan aşağı yıkatıyor,

uykuya yatırmadan ertesi sabah için koyun getirmek üzre

mandırasına yolluyordu. Odununu bile ormandan ona kestiriyor,

suyunu ona taşıtıyor, her işi, her işini ona gördürüyordu.