صفحة 389 من 887

Een uitweiding is hier noodig, en zelfs wil ik eens uitweiden

over uitweidingen. Het valt een schryver soms niet gemakkelyk,

juist doortezeilen tusschen de twee klippen van het te-veel of

te-weinig, en deze moeielykheid wordt te grooter als men

toestanden beschryft, die den lezer verplaatsen moeten op

onbekenden bodem. Er is een te nauw verband tusschen plaatsen en

gebeurtenissen, dan dat men de beschryving van die plaatsen

geheel zou kunnen ontberen, en 't vermyden de beide klippen

waarop ik doelde, wordt dubbel moeielyk voor iemand die Indie tot

tooneel zyner vertelling gekozen heeft. Want waar een schryver

die europesche toestanden behandelt, veel zaken als bekend kan

veronderstellen, moet hy die zyn stuk in Indie spelen laat, zich

gedurig vragen of de niet-Indische lezer deze of gene

omstandigheid juist opvatten zal?