صفحة 198 من 887

De Adhipatti nam afscheid, en reed naar zyn huis. Mevrouw

Havelaar bezag haar nieuwe woning, en was er zeer mee ingenomen,

vooral omdat de tuin groot was, 'tgeen haar zoo goed voorkwam

voor kleinen Max die veel in de lucht moest. De resident en

Havelaar waren naar hun kamers gegaan om zich te verkleeden, want

by de plechtigheid die er plaats hebben zou, scheen het officieel

voorgescheven kostuum een vereischte te wezen. Rondom het huis

stonden honderden menschen, die of te-paard den wagen van den

resident hadden begeleid, of tot het gevolg der saamgeroepen

Hoofden behoorden. De policie- en bureau-oppassers liepen

bedryvig heen-en-weer. Kortom, alles toonde aan dat de

eentonigheid op dat vergeten plekje gronds in den javaschen

Westhoek, voor een oogenblik werd afgebroken door wat leven.