صفحة 261 من 525

De lezer zal zich nog wel herinneren, dat er een veertigtal

manschappen achtergebleven waren. Het waren Spaansche

oudgedienden, aan oorlog gewoon, ze zouden zich, indien het

noodig was, met hun blinkende sabels en vernielende geweren

doodgevochten hebben. Het fort was sterk gebouwd, en werd door

een kanon verdedigd, zoodat het schijnbaar onneembaar was voor

elke macht, die de wilden er tegen konden aanvoeren. Men kon zich

haast niet voorstellen, hoe zulk een garnizoen overwonnen had

kunnen worden door menschen, die slechts met pijl en boog storm

konden loopen. De verslagenheid werd nog grooter, toen men op den

dag de graven van elf Spanjaarden vond.

Des middags zag men een troepje Indianen in de verte. Zij waren

echter blijkbaar bang dicht bij de Spanjaarden te komen.